در کو؟چه؟ پس! کو؟چه؟ی محبّت ...

 

آخه کوچه به این خلوتی ... جای گداییه مرد حسابی؟!!

واسه مفلس ، کوچه ی خلوت ، جای زور گیریه نه گدایی!!!

 

نقشی از این روزگار ...

 

سخت ترین منظره برای کشیدن . . .

درد است !

امر به ... و نهی از ...

 

چَشم باز می کنی و می بینی تمامی ِ افراد ِ کَشتی ، به جز خودت ، متّه در دست گرفته اند و در حال ِ سوراخ کردن ِ بخش ِ زیر ِ پای ِ خودشان هستند ...

 

کپسول اکسیژن ...

هوایم را آنقدر داشته باش ... که در حسرت ِ هوایم ... نمیرم !

هوایت را آنقدر دارم ... که آزادانه ، در اسارت ِ تنفس ِ نفس هایت ... با هوایت نمیمیرم !

خیالت راحت !

 

آدم ِ بی گناه تا پای ِ دار می ره ... ولی بالای ِ دار ، نـَه  !!!!

 

پی نوشت :

ما در این دُنیا ، آدم ِ بی گناه نداریم !

 

تو مو می بینی و من ریزش ِ مو !

 

نا اُمید بودم ...

و تو گفتی : پایان ِ شب ِ سیَه ، سپید است ...

و بی خبر بودی از این که کار ِ من از این حرف ها گذشته ...

من در این فکر بودم که : پایان ِ روز ِ سپید هم شب ِ سیاه است !!

 

از دست رفته (ایم) ...

 

هر چیز را که از دست می دهی تازه قدرش را می فهمی !

و حالا ... تازه می فهم که چرا اینقدر از خود راضیم !!!

 

طول ِ واژه ی حــــــَـــبـــــــس ... ... ...

 

این حـــــَــ...ـــــبـــــــ...ـــــس ... ذاتا ... چقدر جان سخت و طولانیست ...

که در طول ِ تاریخ ... و روزانه ... و در گوشه و کنار ِ دُنــــیــــا ...

هزاران هزار قاضی تلاش می کنند و دَم به ثانیه ، می بـــُــر َنــــدش ...

ولی باز هم ادامه دارد ...

 

هر گردویی که گرد نبود ... خدا رو چه دیدی ؟! ... لا اقل شاید هر گردی گردو باشه !!!!

 

.

از خوب بودن ها که جز بدی ندیدیم

.

بد باشیم ... بلکه جز خوبی نبینیم !!

.

پی نوشت :

این روزا شاید باید اینچنین نتیجه گیری کرد تا به نتیجه ای رسید !

 

سر بالایی ِ روزگار !

 

با نیّتی خیر ...

روزگار ِ همه را سیاه می کرد !

چون معتقد بود : بالاتر از " سیاهی " ، رنگی نیست !

 از موی ِ " سفیدش " هم خجالت نمی کشید !!!

پی نوشت :
همه معتقدند : بالاترین ، بهترین است !

(بالاتر از سیاهی هم رنگ هست)

 

پلّکان معکوس ...

 

یک "پلّه" بالا تَر ِت رو می بینی و می فهمی که هزار "پلّه" پایین تر است ...

و با خود می گویی وای به حال ِ هزاران "پلّه" بالاتر ... !

 

دنیای این روزای من ...

 

عصر ِ ارتباطات است و دُنـــــیـــــا روز به روز کوچکتر می شود ...

شادم چون ...

گفته بودی : میان من و تو یک دُنــــیــــا فاصله است ...

و ناراحت ...

چون گفتی : قلبم به بزرگی ِ دُنــیــاست ....

با این همه ...

من بی تفاوت ، از این که ...

دلم یک دنیا برایت تنگ می شود !

 

"ن" و "ن"

 

صبح ِ زود بود و مثل همیشه از صبحانه عقب مانده بود !

مادرش همانطور که سُفره را از خُرده های نان پاک می کرد ...

به آرامی و با اندوه گفت : به زودی "نون" آزاد می شه ...

هنوز از "خواب" بیدار نشده ٬ با چشمانی خواب آلود ...

لبخندی زد و گفت : خُدا رو شکر ...

 

زند( گ )انی ...

 

چشم را بر هم میزنی و باز می شود ... هنوز ثانیه ای هم نگذشته ...

یک سال از عُمر ... 

به مجال ِ چشم بر هم زدنی ٬ می گذرد ... و در این فاصله ٬ چه چشم ها که بسته می شود و تا ابد بن بست می ماند ... و تنها راه ِ چشم ها یی که گشوده می شود تا ابد باز است ...

زمانی که ثانیه اش بستریست برای سال ها زیستن یا مردن ...

مرگ ِ راه ٬ تولّد ِ بُن بست است ...

اما ...

... تولّد ِ بُن بست ٬ مرگ ِ راه نیست ...

و در طول ِ این عرض ِ کم ... زندگانی ادامه دارد ...

 

شب نشینی در قانون ...

 

خود ِ من ٬ آنقدر قانون مدار است که در مقابل هر گونه بی قانونی ( که خودم عاملش نباشم ) به هیچ وجه نمی تواند آرام بنشیند ...

و صد البته غیر طبیعی نیست که بی قانونی که خودم عاملش باشم ٬ خودش برایم قانون است ... 

توضیح واضحات :

شب هنگام که باشد ... هنگام ِ قانون ٬ نیست !

شب که شد ... دیگر... قانون هم ٬ همگام با قانون نیست !

هنوز آمار نشان داده یا نه ؟! نمی دانم !

ولی عقل ٬ عملا ً نشان می دهد که احتمال ِ تصادف ٬ حین ِ عبور از چراغ ِ سبز یا قرمز ٬ در هنگام ِ شب ( دیر وقت ) نا برابر نیست !!

 

کشیک می کِشی ... کشیک می کُشی ...

 

بیدار می شوی ... بلکه بخوابد ...

نمی خوابی ... باشد که خواب بماند ...

بیدار می مانی ... تا شاید بیدار نشود ...

اگر بخوابی ... ... ...

اگر نخوابد ... ... ... بیدارت می کند ... تا بخوابد ...

اگر سخت بخوابد ... خواب نداری ... و نخواهی داشت !!

...

آباد نمی شوی ... تا او آباد شود ....

اسیر می شوی ... تا شاید آزاد شود ...

در هر حال که باشی ... ... کشیک می کشی ... ( و در دل ... هزار بار خودت را به هر سو می کِشی و شاید اصلا می کُشی ... ... )

کِشیک می کِشی ... نه برای این که شِکار کنی ... بلکه به اُمید ِ این که شِکار نشوی ... ... ... !!!

و افسوس از آن روز ... که تو از دید ِ شکار ... همواره شکارچی باشی ... حتی اگر شکار ِ خودش باشی ... تو شکاری و او شِکارت ! ( و نه شاکرت ! حق هم دارد شاید !!! ) ... تو ... او را به دید ِ شکارچی می بینی ... و او ... تو را به دید ِ شکارچی ... و انگار که هر دو شکار ِ دیگری هستید ...

تو کوتاهترین دیواری ... و او نیز هم ... و در کار نیست دُزدی ... ... گویا دیوار ها دُزدند ... و دُزد ها دیوار ... ...

پی نوشت :

اگر نفهمیدی چه گفتم ... خدا را هزاران مرتبه شکر بگوی که نفهمیدی ...

 

خبرنگاری از بی خبری

 

برای ِ با خبری از میزان ِ بی خبری از "..." ، همین بس که ...

عکس را عکّاس با دوربین می گیرد ... ولی در عکس ، نه عکّاس را می بینی و نه دوربین را ... ... !

مگر این که ...

عکس از انعکاس گرفته شده باشد !!

پس نوشت :

آنقدر لالایی برای ِ خواباندن ، حفظ ِ حافظه ام کرده ام که ... تا می خواهم فکر کنم ... می خوابم !!

 

سیر ِ صعودی تا ... سقوط ؟!

 

هر سال که می گذرد ...

سال ِ نو ، کهنه تر می شود انگار !

شاید از بس که تکرار می شود ...

شاید از بس که ما کهنه ایم از این تکرار !

نو هم ، نه یک بار ... نه دو بار ... نه ... !

بلکه هزار و سیصد و هشتاد و نه بار !

سال ، نو می شود ... تو ، کهنه می شوی ... من ، می پوسم ... و او لب ِ مرگ را می بوسد ...

تقویم را نگاه می کردم ...

ترکیب ِ زیبایی دیدم ... ابتدا ۸ ... و سپس ۹ .... ۸۹ !

این یعنی سیر ِ صعودی ! ... خوشحال شدم ...

با تو هستم سال ِ جدید ! ... همسال ِ سن و سالت باش ... رو به صعود !!

هر چند ... که سال ِ پیش (۸ و ۸) ... با همه ی ثبوتش ، سقوط کرد ...

ببر ِ عزیز ... برّه نباش ! برده نیز نباش ! اگر پرنده نیستی ... لا اقل برنده باش !

ولی ... این سال نیست که باید برای ِ ما خوب باشد !

این ماییم ، که باید برای ِ سال ، خوب باشیم !

شیرینی ِ سال ِ نو ... نباید تلخ باشد ! نباید تلخ شود !

با تو ام ! با تو ای دوست ! تو که به مهمانی ِ سال ِ نو می روی ... یا مهماندار ِ سال ِ نو می شوی ... شیرین باش ! (با فرهاد یا  بی فرهاد !)

بهترین آرزو ها ... ... تقدیمم ... تقدیمت ... تقدیمش ... تقدیممان ... تقدیمتان ... تقدیمشان ... ( امیدوارم فعل تقدیم و تقدّم درست صرف شده باشد ! )

تلخی ِ من را به شیرینیت ببخش !

                          

                       ای پیر(ر)وز ! نوروزت ، نوروز !

بی خود !

 

آنقدر از خود خالیم ... که به راحتی ، از تو پُر می شوم !

با این اوصاف ...

توی ِ تو ، برای ِ من ، تویی !

امّا ...

من ِ تو ، برای ِ من ، من نیست !

توّلد نزدیک است ... و تفاوت فقط در دو نقطه است ، بالا یا پایین ؟!

" کتک " یا " کیک " ؟! کدام را می خواهی ؟!

" دزد " همواره " دزد " بوده و هست ؟ تکرار کنم ؟! خودت که بلدی !

و تفاوت ِ " دزد " و " درد " هم یک نقطه است ؛ این را هم می دانستی ، تکرارش هم لزومی نداشت !

سوخت می سوزد ، امّا به چه قیمتی ؟!!

مثلث ِ آشنای ِ آتش ... گرما ... اکسیژن ... ماده ی سوختنی ...

آتش ، آتش است ...

گرما ، گرماست ...

و اکسیژن ، اکسیژن ...

امّا ... ماده ی سوختنی ... ... ...

 

پس نوشت :

قبل از این که به تکراری بودن متّهم کنی ، کمی فکر کن ، هر چند فکر کردن هم برایت تکراری شده ...

 

اهل ِ مَنطِق و توجیه ِ منطقی ! ؟ ... منطق ِ توجیهی و منطق ِ اَهلی ! ؟ ...

 

حَرف ، می زند ... ولی ...

عاشق ِ حرف ِ حِساب است و از حرف ِ مُفت ، متنفّر !

پس ... تا دلت بخواهد حرف ِ مُفت را می زند ولی حرف ِ حساب را ، نه ! ... اصلا !!

 

عکس ِ امروز یا امروز ِ عکس ؟

 

 

مُژده ای دل ! که مسیحا نفسی می‌آید         که زِ انفاسِ خوشش بوی کسی می‌آید

از غمِ هجر مکن ناله و فریاد که دوش       زده‌ام فالی و فریاد رسی می‌آید ... ... 

                                                                              << حافظ >>

امروز ... که دیگر حتّی " فال " هم " لاف " می زند !

از " کاخ " ها ، " خاک " می سازیم ! به جای ِ این که بر عکس باشد !

...

زمان آنقدر گُم شده که " روز " حتّی اگر اوّلش هم آخر شود ، باز هم " زورَ "ش به " شب " نمی رسد !

گویا مدت هاست که روز هم ، شب زنده دار شده ... شب ، بیدار است و روز ، خواب ... ...

وقتی که ... گرسنه ، سیر باشد و سیر ، گرسنه ...

حتّی اگر " بابک " هم " کباب " شود ! فقط با اشتها خورده خواهد شد !

...

انسانیت و بشر دوستی ؟! عشق و علاقه ؟! گل و بلبل ؟! خوش بینی و ... ؟!!!!

دوست ِ من ! " کشک " همواره همان " کشک " است و خواهد بود ...

...

امید و آرزو ؟!!!

مدتهاست که طلاق گرفته اند ... اُمید خود کشی کرده و آرزو نیز جنینش را سقط کرده !!!

دوست ِ من ! " کشک " همواره همان " کشک " است و خواهد بود ...

زندگی ؟! ... آزادی ؟! ... و صبر ...

...

شاید با هر نَفَس ، می گفت : ...

زندگی را با تو و از تو شناختم ... و این چنین ... زندگیَم اسیر ِ مرگ است و مرگم اسیر ِ زندگی ... ... ...

...

شاید باید گفت :

از ابتدا ... ... آزادی ، را با تو شناختم و اینچنین اسیرم ... وای به حالم اگر اسارت را با تو می شناختم ... ... ... !

...

این ها ... حرف هایی سنگین ، بر دلم بود ... امّا ...

تقدیم به او که نام و نام خانوادگی و حتّی زندگی اش هر سه ... ... نمادی گویا ، از " انتظار " و " صبر " بود !

تقدیم به او که شاید به تعداد ِ انگشتان ِ دست ، دیدمش ولی ... به ساعاتی فراوان از زندگیم فهمیدمش ...

تقدیم به او که نمی دانم می خوانــَــد یا نه !!! یا اصلا آیا می خواند یا نه !

ولی من نوشتم ...

روحش آزاد و رهاییش شاد ...

"مهدی" "صبری" ...

روحش شاد ...

...

 

تبلیغ...پیام بازرگانی... تبلیغ ... و همچنان این قصه ادامه دارد گویا ... "تبلیغزیون" یا "تلویزیون" ؟!

 

کار ، بسیار داشتم و هنوز هم دارم ( به خدا !!! ) ولی با این حال از روی ِ بی کاری ...

تلویزیون رو روشن کردم ...

تبلیغ ... پیام بازرگانی ... تبلیغ ... پیام بازرگانی ... تبلیغ ... پیام بازرگانی ... تبلیغ ... پیام بازرگانی ... تبلیغ ... پیام بازرگانی ... تــــــــــــــــــبــــــــلـــــــــیـــــــــغ ... پـــــیـــــام بـــازرگــــانـــی ... تــــــــــــــــــبــــــــلـــــــــیـــــــــغ ... پیام بازرگانی ... تــــــــــــــــــبــــــــلـــــــــیـــــــــغ ... پــــیـــــام بـــازرگـــانی .... تــــــــــــــــــبــــــــلـــــــــیـــــــــغ ... .... ... ...

فقط تبلیغ و پیام ِ بازرگانی ؟!!! آن هم بدون ِ استراحت ؟! یعنی ... برنامه فقط یعنی این دو ؟!

مگه از قدیم نگفته بودند که : مُشک آن است که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید ؟!!!

...!! ؟ ... ؟ !!

برادر ِ من ! ... صاحب ِ کالا ی عزیز !

خُب ، اگر خوب باشد ... یکبار که گفتی ... عده ای استفاده می کنند و به بقیه هم می گویند و آنوقت ، دیگر همه استفاده می کنند ... اگر استفاده نمی کنند ، خب حتما خوب نبوده ...

تازگی ها در چندین و چند پیام بازرگانی و تبلیغ ، با هر گونه گوشه و کنایه ای شنیده ام که می گوید : کیفیت ، بهترین تبلیغ است ...

ولی کو گوش ِ شنوا ... ؟!

ای کاش لا اقل خودت گوش می کردی ....

....

توجّه ! توجّه ! توّجه ! ... خُب یه ذرّه توجّه کُن دیگه !!!

لطفا ادامه ی مطلب را بخوانید ...

 پس نوشت :

زین پس به جای واژه ی غربی و غریبه و نا مانوس و ناملموس ِ " تلویزیون " بگویید :

" تـــَـــبــلـــیـــغزیون " !!!!

 

در معامله ... مجهولی بی معادله !!

 

گفتم : با این تغییرات ِ روز به روز ِ قیمت ، و این بازار موّاج ...

...

چطور انتظار داری نان ، به نرخ ِ روز خورده نشود ؟!!

...

گفت : همه چیز ( به جز چند چیز ِ بی ارزش ! ) روز به روز گرانتر شده و می شود و خواهد شد ... 

اگر می توانی باید نان ِ تمام ِ عمر را امروز بخری ...

...

کاغذی برداشت و نوشت ...

( ن )( گــِـر )...( اِنس )( ارز  )...( ایم )( بی ج ) + ( ان ) !!!!!

و پرسید :

حل کردنش سخت است یا آسـان ؟!

...

با خود گفتم : انگار آنقدر ریاضی اش ضعیف است که اصلا حساب و کتاب سَرَش نمی شود ...

 

پَس نوشت :

گفت : ببین چقدر گرون فروشن ! نون رو به قیمت ِ خون ِ باباشون می فروشن !

...

گفت : باز خدا رو شکر که نون رو به قیمت ِ خون ِ باباشون نمی خرن !

...

گفت : باز خدا رو شکر که خون ِ باباشون رو به قیمت ِ نون ، نمی فروشن !

 

قول ِ مردانه و عاشقانه ...

 

عزیزم ...

هر چه فکرش را می کنم ...

چیزی بی ارزش تر و ارزشمند تر از جان نمییابم که فدایت کنم ...

پس ...

جانم فدایت ! جانم به قربانت !

(چقدر سخت است ...)

ولی نه ! ...

چه فراوان و چه ارزان ... چه آسان !

پس ... جانی را قربانی و فدایت خواهم کرد ...

گُلم ! عزیز ِ دلم ! جان ِ دلم !

کنار بایست و مراقب باش که مبادا خودت فدایی ِ خودت باشی ... !!!

...

آخه قول دادمو می خوام ، یه جون فدات کنمو شاید عشقت چشمامو کور کرده  و از قدیم گفتن : مَرده و قولش ...

 

یـــلـــدا یا چــلــّـه ... هر کدام که می پسندی ... خوش فال !

 

دیوان ِ حافظ را باز کردم و در دل گفتم :

مگر می شود در این شب ، فالی بد بیاید ؟!!

وقتی معنا و مفهوم ِ این شب این است که زین پس ...

تاریکی و شب ... کوتاه است ...

 

گنجی به نام ِ جنگ !

 

دیروز می گفتن : مُشت ، نشانه ی خروار است ...

امروز می گویم : نه تنها مُشت نشانه ی خروار نیست ، بلکه خروار هم نشانه ی مُشت نیست ... مُشت تنها وسیله ایست برای ِ دزدیدن ِ خروار ها خروار ...

نمی دانم نظامی ، دیروز چه دیده بود که می گفت :

آینه چون نقش ِ تو بنمود راست ... خود شکن ، آیینه شکستن خطاست ...

منِ با این که نظامی نیستم ،  ولی با تو جه به آنچه دیدم می گویم :

آینه چون نقش تو بنمود راست ... بشکنش امروز ، که آیینه نبودن  رواست ...

نظامی  ِ دیروز ، چقدر صلح طلب بوده و غیر ِ نظامی ِ امروز چقدر جنگجو ...

افسوس که گاهی گُل در خشاب می گذاریم ولی از لوله ... گلوله شلیک می شود ... به امید ِ روزی که داستان عکس شود ... ... ولی نه ! ای کاش از ابتدا گلوله ای در کار نباشد ! چه در لوله ! چه در خشاب ! چه در سینه ! چه در ...

به امید ِ این که روزی ، ارزش ها ، با ارزش شوند ...  و گنجی به نام ِ جنگ که محدود به عدهّ ای معدود است تبدیل شود به گنجی به نام ِ نبود ِ جنگ برای ِ همه ...

 

بُغضی از بَعضی ...

 

بَعضی ... از "ذ ِلــّـت"ِ دیگران ، چه "لــذّتــی" می برند ...

بَعضی ... از "لــذّت"ِ دیگران ، چه "ذ ِلــّـــتی" می کشند ...

در جایی که تفاوت ِ "لذّت" و "ذلّت" را تنها ، یک جا به جایی رقم می زند ! من یکی ، از جایم ، به هر قیمتی جا می زنم ! و با افتخار این را جار می زنم !!

وقتی با دیدن ِ یک "رُخ" ، "خـَـر" می شوم ! چرا از ابتدا نباشم ؟!!

بعضی از سوختن ، "سرد" می شوند !

و بعضی با سوختن ، "درس" می شوند !

هر دو می سوزند و بعد سرد می شوند ، امّآ بدابه حال ِ آن کس که حتّی "درس" می گیرد ! خود ِ "درس" که از سوختن و "سرد" شدن ، به خودی  ِ خود ، بد حال است !

در چنین جایی من سرد ِ "سرد" ، می مانم ! و اگر به اجبار ، از سوختن بعضی درسی بگیرم ! شاید ... اگر بعضی اجازه دادند ؛ بُغضم شکست و به حال ِ بعضی ، بـِگـِـریَم ...

خلاصه این که : جا در جا ... ... جا زدن ... جابه جایی ... در جا زدن ...

پی نوشت :

کاش می فهمید ... کاش می فهمیدند ... کاش می فهمیدیم ... کاش می فهمیدی ... ماه را اِنــکــار کردی ... آتش را حـِـصار کردی ... کور را بسیار کردی ... ستاره را انبار کردی ... دور را دیوار کردی ... شور را بیمار کردی ... نور ... نور را چه می کنی ؟! ...

 

بنده ی راستین ِ خدا ... از نوع ِ امروزی ... البته با کمی خوشبینی !!!

 

دیگر ... آنقدر خود  را می خواهیم ، که نه خدا را می خواهیم ، نه خرما را !!

 

خودمان را امرِ به معروف ، یا بهتر است بگویم معروف می کنیم ؛ و دیگران را نهی از منکر ، یا شاید منکر !!!

...

گوشمان به این حرفها بدهکار که چه عرض کنم ... طلبکار است !!!!

...

می خـــــــواهــــــیم به خـــُــــــــدا پناه ببریم ولی انـــگار بیش از همه ، از خودش می ترسیم !...!...!...!!!!!

...

دیگر افسوس هم نمی شود خورد ...

برای ِ چنین قومی ، افسوس هم حرام است !

ولی غم ... انگار حلال است ... ؟!!؟

 

مناجات نامه ی رایانه ای - یارانه ای !!

 

خدایا ...

وقتی می بینم با این همه عظمتت ! هنوز هم نمی بینمت ...

احساس می کنم انگار اصلا دوستت ندارم ... آن طور که باید ! ... ...

با ظرفی به این کوچکی چگونه می توان دریا را خلاصه کرد ؟!

ظرف محدود و مظروف ، بود و نبود !!؟!!

انگار ظرفم جُز بهانه ای برای ِ رفع ِ عطشم نیست !

خودت را شُکر که تشنه ام !

وگرنه اگر تشنه نباشم ، مرا با دریا چه کار است ؟؟!! ...

خداوندا ...

همه ی بندگان به یــــــــاری ات نیازمندند ...

تو را به عظمت و مهربانی و عدالتت قسم ! به بهانه ی عـــدالـــت ! یــــــاری ات را از هیچ بنده ای مگیر !

الهی ...

یــــــاری ات را از ما دریغ مدار ... که با هر نابودی و هر نبودی می توان بود و ماند ... امّا بی یـــــــاری ات ، کسی را یارای ِ بودن نیست ... !!!

 

رها از سخت و آسان !

 

چقدر دل کندن را سخت می یابم ... وقتی که وابستگی هایم را به خویش وابسته تر می بینم ...

دل بستن را چه ساده می یابم ...وقتی که دل بستگی هایم ، به دل ، بستگی دارند وبس !

و ... دل ... یعنی ... آزادانه اسیر !!

آری ... به همان اندازه اسیر ِ رهایـیـیَـــم که رها از اسارتم !

می ترسم از شُجاعت !

ولی هنوز هم آنقدر شجاعم که نمی ترسم بگویم که ترسیدم !!

 

! آمپول هوا ... هوای ِ تازه !

 

راه ِ مستقیم = کوتاهترین راه = میان بُر = کمترین زمان ، برای ِ رسیدن !

با هر نفس ، هوا را با خون ِ درون رگ هایت ، ترکیب می کنی تا زنده بمانی ... .... .....

حالا اگر بخواهی خودت مستقیما هوا را با خون ِ درون ِ رگ هایت مخلوط کنی ... !!

حالا بگو ببینم ...

هنوز هم ، وقت طلاست ؟!!

                                                                    ...

 حرفی دیگر :

ای کاش خوابیده ها ، پیش از غروب ، از خواب ِ پُر کابوس ِ ظُهر هنگامشان برخیزند ...

کابوس را هر گونه تعبیر کنی ، باز هم کابوس است ...

 

پیشنهاد !

 

                           همواره ، انتقاد ، سازنده است

                                        . . . . . . .

                                          بنابراین

                                        . . . . . . .

                         هیچگاه ، از ویرانگر انتقاد نکن !

 

 

لطفا در نظر سنجی ِ ایجاد شده در پایین ِ صفحه شرکت کنید ...

پیشاپیش از همکاریتان خیلی ممنونم ...

به بن بست که رسیدی ...

 

اولین قانونی که برای ِ راه رفتن باید آموخت :

اگر سَر ِت ، به دیوار ، خورد !

دوباره ، سر نزن !

دور بــِزَن !

راه ، فراوان است !

پی نوشت :

استمرار خوب است !

ولی ... نه در اشتباه کردن !

 

فروش ِ فوق العاده !

 

عینک ِ خوش بینی ، به قیمت ِ شکست ِ نقد ! و پیروزی ِ نسیه !

...

عاقبت ِ خوش بینی را کمتر کسی می داند !

ولی عاقبت ِ نقد فروشی و نسیه فروشی را چه بسیار دیده ایم ...

 

امان از زمانه !

 

گفت : عجب زمانه ای شده ! اگر دستت را تا آرنج هم عسل کنی و در حلقش فرو کنی ؛ باز هم گاز می گیرد !!

گفت : اشکال از زمانه نیست ! از دیرباز هم ، هیچ کس از خفه شدن استقبال نکرده !! حال چه با طناب ! چه با دست ! چه با گاز ! چه با آب ! چه با ... ! چه با عسل ! اگر راست می گویی عسل را بده ! خودش می داند چگونه مصرف کند !

پرسید : دیوانه ! ‍با خودت حرف می زنی ؟!!!

گفت : کسی را نمی شناسم که بیش از خودم ، حرفم را بفهمد !

انگار ، دیوانه ، خودش هم نفهمید ، که چه گفته !

راهنمایی :

دست ِ تا آرنج و محدودیت ِ حَلق و گلو را بیخیال !

...

شیرینی ِ عسل را عشق است !!

  

فواید ِ گــــــــــــــــــــــــــــــــــــا و ...

 

یاد ِ اون موضوع انشای ِ کلیشه ای و قدیمی به خیر !

علم بهتر است یا ثروت ، رو نمی گم !

اون یکی رو می گم !

... ...

دیگران به اندازه ی کافی شروع ِ سال ِ جدید را تبــریــک گفته اند و خواهند گفت !

پایان ِ سال ِ گذشته و در گذشت ِ لحظات ِ سال ِ گذشته را تســلیــت می گویم !

... 

در این لحظات ، شاید فکر کردن به این که فایده ی بودنمون چی بوده ، بد

 نباشه !

لا اقل تو این یه سال ... 

سعی کنیم به خیال ِ خودمونم که شده ، مفید باشیم !

سعی کنیم از لحظه لحظه ها ی ِ سال ، استفاده کنیم !

مبادا ! لحظاتت ، رو قبل از این که بــِــدوشـــی ، بفرستی کــشــتــارگـاه !

سعی کن حتی از لحظه ها ی مرده هم استفاده کنی !

                   امروزتان ، امروز !

               هر روز ِتان ، همان روز !

                   نوروزتان ، نوروز !

                 مخاطبین : من ! تو ! او ! مـــــــــــــا ! شمــــــــــــا ! ایشان !

 

بَردگی ... بَرَندگی ... ... زِندگی ... بازَندگی ... باز ، زندگی ... ...

 

چرکنویس :

اگه یه بار ... دنیا برات به آخر برسه ؛ دیگه به این راحتیا ... به آخرِ دنیا نمی رسی !!!

پی نوشت :

زندگی ... همان میدانیست که در آن ، خودت ، با تو می جنگد ! حتّی مجالِ غم خوردن از شکستت را نداری ! چرا که اغلب ، خودت ، از پیروزی شادمان است ! چه اندوهناک است (؟!) که مقصد ، مبارزه است وهدف !؟؟...باز هم مبارزه!!؟

بیشتر بدانید !! :

تنها کسی که حتّی در اسارت هم حقیقت را می گوید ؛ آینه ی درون ِ قاب است ! ( همیشه هم نباید او را دید ! گاهی هم باید از او پُرسید ... )

 پا ورقی :

به قول ِ . . . : آینه گر نقش ِ تو بنمود ، راست ... خود شکن ! آیینه شکستن خطاست ! ...

باز هم تکرار می کنم :

بَرد ِگی ... بَرَند ِگی ... ... ز ِند ِگی ... بازَند ِگی ... باز ، ز ِند ِگی ... ...

 باز هم ...

 

 

عاشقانه !!!!!؟!!!!

 

عزیـــــزم !!

هرگاه ، که با تو خیلی احساس ِ یگانگی می کنم ؛ و به جای این که بگویم " مـــن " یا " تـــو " ، می گویم  :   " مــــــا " ، احساس ِ گاو بودن ، می کنم !

آنقدر ... از تو دور بوده ام ، که کششم ، نسبت به تو کش آمده !

هر دو ، در این که ، حرفِ همدیگر را نمی فهمیم ، چقدر تفاهم داریم !

...

نمی دانم ، تو " ب " را بیشتر می پسندی یا " ت " را ؟!

من که " کباب " را به " کتاب " ترجیح می دهم !

بگذریم که برای ِ عدّه ای فرقی ندارد ! " بله " می گویند و در " تله " می افتند !!

...

داستان ِ کوتاه !

 

                    ((این داستان ، بر اساس ِ واقعیت است))

                              (شایدم واقعیّت ، بر اساس ِ این داستان باشد !)

 

نُه ماه و چند روز گذشته بود و زمان ِ آن رسیده بود که زندگیش را آغاز کند …

انگار دیگر تصمیمش را گرفته بود که پــــا به دنیا بگذارد !

وقتی اولین گام را برداشت …

شدیدا احساس ِ سرما کرد ! سرمایی که هرگز تجربه اش را نداشت …

با خود فکر کرد که مبادا مانند نه ماه ِ گذشته ، که روز به روز زندگیش سخت تر و دنیایش تنگ تر شده بود ، قرار است باز هم سخت تر شود … پای ِ دیگر را از جایش بلند نکرد و مکث کرد و به این فکر کرد که آیا تحمّل ِ سرما را دارد یا نه …

آخرین وابستگی هایش به جهانِ نه ماه و چند روزه اش جدا شده بودند ولی هنوز هم پای ِ دیگرش را بلند نکرده بود و فکر می کرد ! کمی که زمان گذشت احساس کرد ، نفس هایش لحظه به لحظه سنگین تر می شوند ! به طوری که دیگر توانی نمانده بود ... نه می توانست گام ِ برداشته را بر جای گذارد و نه گام ِ بر نداشته را بردارد ! نا خود آگاه ، یاد ِ پدر بزرگش افتاد ، که هرگز ندیده بودش ... !

انگار عدّه ای سراسیمه داشتند کمکش می کردند که گام ِ برنداشته اش را بردارد …

پس از مدّتی موفق شدند ، امّآ …

انگار هنوز به دنیا نیامده ، از دنیا رفته بود ...

 

توضیحات(شایدم واضحات) :

۱ - در "زایمان ِ طبیعی" و در حالت ِ معمول جنین با سر به دنیا می آید ! ولی گاهی در مواردی که به آن اصطلاحا زایمان ِ "بریچ ِ فوت لینگ" گفته می شود ، جنین از همان ابتدا برای ِ روی ِ پای ِ خود ایستادن و استقلال عجله دارد ! و با پا به دنیا می آید ! که در یک حالت از این نوع به دنیا آمدن ، جنین با یک پا می آید و پای ِ دیگر را در شکمش جمع کرده ! و در این حالت جفت جدا شده و بر اثرِ طول کشیدن ِ زایمان ، جنین بر اثرِ نرسیدن ِ اکسیژن می میرد ! و در صورتی که جنین این گونه بخواهد به دنیا بیاید ، سال های ِ سال است که از پیش تشخیص می دهند و به روش ِ سزارین جنین را به دنیا می آورند و دیگر معمولا شاهد ِ چنین مرگ هایی نیستیم !!

۲ - اکثرا می گویند بیچاره ی زبون بسته ! بعضی هم می گویند خوشا به حالش !!

۳ - هر زندگی ، یه داستانه ! می تونه طولانی باشه یا خیلی کوتاه !(حتی کوتاه تر از این داستان !) 

۴ - شاید بیش از حد فکر کردن به اتفاقاتِ آینده ومکث هم خوب نباشه ! همونطور که عجله کردن و فکر نکردن خوب نیست !

۵ - همیشه قرار نیست فردا بهتر از امروز باشه !

۶ - انگار همیشه هر کس به اندازه ی توانش نگران ِ فرداست ! برای ِ ورود به هر مرحله نگرانی هست ...

۷ - ... ...

...

تناقض در متناقض نما ! : دیدن یا شنیدن ؟! مسئله اینست ...

 

همیشه شنیده بودم : بخند ! تا دنیا بهت بخنده ...

ولی حالا می بینم : بخند ! تا دنیا ، بالاخره اشکتو دربیاره !!

پس انگار درست شـــنـــیده بودم که : شنیدن ، کِی بُوَد مانند

دیدن ؟!!

...

آخر کدام را باور کنم ؟!

شنیده ها ، یا دیده ها ؟!!

...

 

مُحَرَّم ... راست می گفت ؟!

 

یادشان ، یادگار و گرامی ...

می گفت :

شاید باید ابتدا دل ها ، مَحرَم شوند و بعد مُحَرَّمی !

شاید باید دل ها مُحرَّمی شوند و بعد ، اشکِ دیده

ها مرهمی بر داغِ دل ها شود !

پی نوشت :

فقط سعی نکنیم که گریه کنیم !

سعی کنیم که اگر اشکی می ریزیم ، به خاطِرِ لقمه ی بزرگی که داریم می بلعیم و در

گلویمان گیر کرده ، نباشد !!

ای کاش "یا حسین" را به جایِ شیشه ی عقبِ ماشینمان ، بر شیشه ی جلو ، می نوشتیم که بیش از همه ، خودمان بخوانیمش !! یا بر پُشتِ شیشه ی عقب نمی نوشتیم که لا اقل خودمان ، پُشت و رو ، نخوانیمش !!!!

 

... ... خود خواه

 

من ِ امروز ، خودمم !

همان دیروزی ِ امروز !

هنوز هم سرِ چهار راهم !

هنوز هم با وجود ِ حضور ِ چراغ ِ راهنمایی ، گیج و سر در گُمم !

دیروز عاشِق ِ چراغ ِ قرمز بودم و امروز عاشِق ِ چراغ ِ سبز !!

زمان تغییر کرده ولی ...

چهار راه همان چهار راه است !! چراغ همان چراغ !! مسیر ، همان مسیر !! و قانون ، همان قانون است !! رنگ ، همان رنگ !! و من ، همان من ؟؟!!

از دیروز تا امروز ، پُشت ِ چراغ بوده ام ! ... دیروز ، پیاده ... و امروز ، سواره ! ... و فردا ... چه کاره ؟!!

در فردای ِ نا رسیده ، خود را آن سویِ ِ چراغ می بینم و در میان ِ چهار راه !! چه پیاده و چه سواره !! وعاشِق ِ رنگ ِ کوتاه ، ولی قانون شکن ِ نماد ِ قانون ، یعنی زرد !!

بی خیال از این که شاید امروز و دیروز و فردا عده ای پیاده یا سواره ، پیش یا پَس ِ چراغ ، یا حتی در مسیری دیگر بودند و هستند یا خواهند بود !

ولی من ، همان من ِ دیروزم ، اسیر ِ حرکت ... و ... فراری از سکون ! و مهم تر از همه ...

 

پارا دوکس یا پیرادوکس !! فقط و فقط چند لحظه و ...

 

پیش نوشت :

همه ی تلاشِ خیلی از ما ، این است که دیگران هم به این حقیقت پی ببرند که مرگ حق است ، مرگ هم بخشی از زندگیست ، مرگ تلخ نیست ، روزی همه می میرند ، تصورِّ وحشتناکی که همه از مرگ دارند غلط است . ولی هر بار که می خواهیم بالا ترین نفرین را به کسی بکنیم می گوییم : مرگ بر او باد !

و گاهی با خود می اندیشم مگر مرگ چقدر سخت است که زندگیِ به این سختی ، این قدر آسان است!  

نوشته :

پیرمرد : پسرِ گُلم ، میشه یه لیوان آب برام بیاری ؟ بدجوری دهنم خُشکِ ولی نمی تونم بلند شم برم آب بخورم

مردِ جوان برخواست و لیوانِ آبی برایِ پیرمرد آورد

پیرمرد : دستت درد نکنه جوون ! پـــــیــــر شــــــی !

پیرمرد هنوز کمی از آب ننوشیده بود که به شدّت ، به سرفه افتاد

جوان چند ضربه په پُشتِ پیرمرد زد

پیرمرد چند لحظه بعد که کمی آرامش پیدا کرد و توانست حرف بزند با صدایی گرفته و چشمی پُر اشک گفت : عجب دردیست پیری ؛ خدا نسیبِ گرگِ بیابون نکنه !!

پی نوشت ها :

*چرا زندگی برای جلو رفتن، شتابِ خیلی زیادی داره ولی حتی با سرعتِ خیلی کم هم ممکن نیست به گذشته برگرده ؟!

*همیشه ترحُّم کردن راحت تر از مورد ترحُّم قرار گرفتنه !

*دنیای عجیبیست ! گاهی برای آزادی ، باید اِسارت کشید ، و یا برایِ عاشق ماندن از عشق گذشت ... گاهی برایِ زندگی ، باید مُرد و صد افسوس که گاهی برایِ مُردن باید زندگی کرد ... !

*جالبه که سرنوشت از ته نوشته میشه ولی از سر خونده میشه !

*حتی اگر جهتِ حرکتِ عقربه های ساعت خلافِ جهتِ کنونیِ آن بود ، باز هم آینده تاریک تر از حال و گذشته بود !

**در بهترین لحظات زندگی این طور فکر کن که چنین لحظاتی دیگر تکرار نمی شود ، و  در بد ترین لحظات با خود بگو : بسیارند بد تر از این ها ؛ این باعث می شود که قدر خوشی ها رو بیشتر بدانی و در سختی ها امیدوار تر باشی و برایِ مقابله شاید آماده تر !

 

دور یا نزدیک ؟! ... قصّه ی آفرینش ... غُصّه ی دوری ... دلتنگی بارانی

 

ابر هم عاشق ِ باران بود و از دوری ِ باران ،

دلتنگ ! ولی ... هر چه اشک ریخت ، دور تر

شُد !

 

(در پلّه هایِ ابتداییِ پاییز ... به امیدِ روز هایی بارانی ... و نه سیل هایی طوفانی ...)

سایه یا سنگ ؟!

 

گفت : چقدر ساده بودم  که در این صحرایِ زندگی ، هر محدوده ای از سایه را که دیدم ، بدونِ نگاه به آسمان ، سایه بانی در برابرِ آفتابِ سوزانِ حقیقت پنداشتم و به پناهش رفتم ؛ غافل از این که سنگی از اوجِ قُلّه ی سادگی در حالِ سقوط است ! حالا حتّی اگر بسوزم هم به سایه ها اعتماد نمی کنم !

گفتم : نگاه به آسمان اینقدر سخت است ؟!

گُفت : با این خورشیدی که چشم را کور می کند ، بله !

گفتم : پس خوشبینی و دیدنِ نیمه ی پُرِ لیوان چه می شود ؟!

گفت : وقتی که تشنه نیستی چه فرقی می کند که نیمه ی پُرِ لیوان را ببینی یا نیمه ی خالی را ؟!

 

[عنوان ندارد] (ثبت موقت)

 

امروز رفتم "بانکِ مُسَکِّن" فکر کردم شاید بشه از آرامشش وامی

 بگیرم ! بَهرَش اونقدر زیاد بود که هر چی حساب کردم ، دیدم نمی

تونم از پَسِ طوفانِ بعدِش بر بیام !

به ساعتِ عقربه ایِ رویِ دیوار خیره شُدم ...

۱۲:۰۰ ... گُذشت ... ۱:۰۶ ... ۲:۱۱ ... ۳:۱۶ ... ۴:۲۱ ... ۵:۲۷ ... ۶:۳۳ ... ۷:۳۹ ... ۸:۴۴ ... ۹:۴۹ ... ۱۰:۵۵ بازهم ... ۱۲:۰۰!

پس یازده چی شُد ؟!

انگار کنارِ هم بودنِ دو یک (۱) در ساعتِ یازده (۱۱) دو عقربه را

 درآن ساعت از هم دور نگه می دارد !!!! (با هم بودنِ عقربه ها هم باعثِ دوری می شود ؟! دوریِ چه از چه ؟! همیشه با هم بودن ها  با دوری همراه است ؟!) 

حتی دو عقربه ی ساعت هم باید یک ساعت انتظار بکشند تا دقیقه

ای کوتاه کنار هم آرام بگیرند ! 

چقدر آدم ها برایِ رسیدن به آرامش عجولند و برایِ با آرامش

 بودن ، صبور !

 

 

درست یا غلط ؟! ظاهر و باطن !

 

 

پُرسیدم : تو هم مثلِ من زندگی رو مثلِ یک امتحانِ تستی و چهار گزینه ای می بینی ؟

گفت : زندگی رو اصلا شبیهِ امتحان نمی بینم ! چه تستی و چه تشریحی ! بلکه اون رو شبیهِ شبِ امتحانی میبینم که منابعش نا مشخص و نا محدوده و من فقط یک شب وقت دارم ! مدام از این کتاب به سراغِ اون کتاب می رَم و منتظرِ صبحم که برسه و من با آمادگیِ کمم برم سرِ جلسه !

گفتم : منابع که مشخصه ! منابع همون درست و غلط ها بر معیارِ انسانیت و زندگیه !

پرسید : فرض بر این که منابع همینا باشه ، تو درست و غلط ها رو می شناسی ؟!

گفتم : سعی می کنم گزینه هایِ غلط رو بشناسم و رد کنم و در آخر گزینه ی صحیح رو انتخاب کنم !

گفت : گزینه ی غلط رو برایِ من تعریف کن !

گفتم : زندگی رو مثلِ امتحانِ تستی می بینم نه تشریحی ! سوءالت رو تستی بپرس !

کمی فکر کرد و گفت : یک سوءالِ تستی برات می نویسم چهار گزینه ای نه ! بلکه دو گزینه ای ... کاغذ رو برداشت و نوشت :

کُدام غَلَط است؟

۱.غَلَط                  ۲.قَلَت

هر چی فکر کردم نشد جوابش رو بزنم !!! روشِ ردِّ گزینه هم کارگر نبود !!

بعد گفت : حالا اگه میتونی بگو کودوم غَلَط نیست !

کمی فکر کردم و با خودم گفتم : ولش کن ! انگار اینم دیوونس ... !

 

سهمِ انسان ، در بازارِ سهام ...

 

مثل هر روز ، بازار شلوغ تر از همیشه بود !

 

همه مشغولِ فروش و خرید بودند !

 

مثلِ روز هایِ گذشته ، در بازارِ سهام ، سهمِ انسانیت همانند غیرت وشجاعت ، با 100% کاهش

 

نسبت به روزِ گذشته ، پُر فروشنده و بی خریدار بود ! عدّه ای هم فروشنده نبودند چون اصلا

 

فروشش در این بازار ، صرفه ی اقتصادی نداشت !

 

 

نان نسبت به برنج کمی ارزان !

 

و گوشتِ انسان ، نسبت به حیوان ، ارزانِ ارزان !

 

 

یکی قاب می خرید ، تا آینه را اسیرِ خود کند !

 

یکی قاب می خرید ، تا خاطره را اسیرِ حال کند !

 

 

یکی قفس می خرید تا پرنده ی دوست داشتنی اش را اسیرِ قفس کند که مبادا اسیرِ چنگالِ پرنده ی

 

شکارچی یا اسیرِ قفسِ فردِ دیگری شود !

 

یکی پرنده می خرید که لا اقل یک اسیر داشته باشد !

 

 

یکی عشق را می خرید ، چون بر این باور بود که عشق خریدنیست !

 

یکی عشق را می فروخت ، چون معتقد بود عشق ، حتّی خریدنی هم نیست !

 

 

یکی مشغولِ خریداریِ سکّه ی طلا بود ! نه برایِ این که روز به روز پُر ارزش تر می شود !

 

بلکه چون با همسرش خیلی اختلاف داشت !!

 

 

یکی برنج وغلّات می خرید چون از گرسنگی می ترسید !

 

 

یکی دارو می خرید ، چون از بیماری می ترسید !

 

یکی بیماری می خرید ، چون از بی دارویی می ترسید !

 

 

یک ایثارگر ! هم مشغولِ خریدِ موادِّ مخدّر از نوعِ باکلاس و بی کلاسش بود ! برایِ خودش که

 

نه ! بلکه برایِ ایثار! و بخشیدن به دیگران ! به قیمتِ کمتر و به صورتِ قسطی !

 

 

یکی مشغولِ خریدِ زمین بود ، چون حتّی مُرده هم برایِ زندگی که نه ! بلکه برای مُردن هم به

 

زمین احتیاج دارد !

 

 

یکی کپسولِ آتشنشانی می خرید ، چون از آتش می ترسید چه در این دنیا چه در آن دنیا !!

 

 

یکی مشغولِ خریدِ پول بود ، چون  روز به روز گران تر و کمیاب تر ولی ارزان تر می شد !

 

 

یکی مشغولِ خریدِ آب معدنی بود چون از آلودگیِ آب و شکستنِ لوله ی نفت که نه ! از بی آبی

 

وتشنگی می ترسید !

 

 

در این میان یک نفر هم مشغولِ خریدِ کپسولِ اکسیژن بود چون از آلودگیِ هوا و شکستنِ لوله ی

 

گاز که نه ! از بی هوایی وخفگی می ترسید !

 

 

...

 

تقدیم به سلمان که اولین کسی بود که این متن رو خوند و همیشه نسبت به نوشته هام لطف داره ...