بیدارِ خُفته

همیشه شنیده بودم : بخند ! تا دنیا بهت بخنده ...

ولی حالا می بینم : بخند ! تا دنیا ، بالاخره اشکتو دربیاره !!

پس انگار درست شـــنـــیده بودم که : شنیدن ، کِی بُوَد مانند

دیدن ؟!!

...