و ... ...
من هیچگاه با خودم فکر نکردم ٬ که چرا همواره من ... ؟!
شکست را خوردم و " ر.ی.د.م " به پیروزی ...
پی نوشت :
تقصیر ِ من نیست ... که پیروزی ٬ خوردنی نیست !!
صبح ِ زود بود و مثل همیشه از صبحانه عقب مانده بود !
مادرش همانطور که سُفره را از خُرده های نان پاک می کرد ...
به آرامی و با اندوه گفت : به زودی "نون" آزاد می شه ...
هنوز از "خواب" بیدار نشده ٬ با چشمانی خواب آلود ...
لبخندی زد و گفت : خُدا رو شکر ...
در روزگاری که همه به دنبال نردبانند ...
زمین بودن چه سخت است ...
و آسمان ماندن سخت تر ...
ولی نردبان بودن ٬ سخت ترین سادگیست ...
و زمین خوردن ... ... ... ؟!؟
پی نوشت :
تکیه به آسمان ٬ در سخن زیباست ...
امّا ...
برای ِ نردبانی متّکی به زمین ... تکیه به آسمان ٬ همان سقوط نیست ؟!