بیدارِ خُفته

در روزگاری که همه به دنبال نردبانند ...

زمین بودن چه سخت است ...

و آسمان ماندن سخت تر ...

ولی نردبان بودن ٬ سخت ترین سادگیست ...

و زمین خوردن ... ... ... ؟!؟

پی نوشت :

تکیه به آسمان ٬ در سخن زیباست ...

امّا ...

برای ِ نردبانی متّکی به زمین ... تکیه به آسمان ٬  همان سقوط نیست ؟!