گنجی به نام  ِ جنگ !

 

دیروز می گفتن : مُشت ، نشانه ی خروار است ...

امروز می گویم : نه تنها مُشت نشانه ی خروار نیست ، بلکه خروار هم نشانه ی مُشت نیست ... مُشت تنها وسیله ایست برای ِ دزدیدن ِ خروار ها خروار ...

نمی دانم نظامی ، دیروز چه دیده بود که می گفت :

آینه چون نقش ِ تو بنمود راست ... خود شکن ، آیینه شکستن خطاست ...

منِ با این که نظامی نیستم ،  ولی با تو جه به آنچه دیدم می گویم :

آینه چون نقش تو بنمود راست ... بشکنش امروز ، که آیینه نبودن  رواست ...

نظامی  ِ دیروز ، چقدر صلح طلب بوده و غیر ِ نظامی ِ امروز چقدر جنگجو ...

افسوس که گاهی گُل در خشاب می گذاریم ولی از لوله ... گلوله شلیک می شود ... به امید ِ روزی که داستان عکس شود ... ... ولی نه ! ای کاش از ابتدا گلوله ای در کار نباشد ! چه در لوله ! چه در خشاب ! چه در سینه ! چه در ...

به امید ِ این که روزی ، ارزش ها ، با ارزش شوند ...  و گنجی به نام ِ جنگ که محدود به عدهّ ای معدود است تبدیل شود به گنجی به نام ِ نبود ِ جنگ برای ِ همه ...

 

بُغضی از بَعضی ...

 

بَعضی ... از "ذ ِلــّـت"ِ دیگران ، چه "لــذّتــی" می برند ...

بَعضی ... از "لــذّت"ِ دیگران ، چه "ذ ِلــّـــتی" می کشند ...

در جایی که تفاوت ِ "لذّت" و "ذلّت" را تنها ، یک جا به جایی رقم می زند ! من یکی ، از جایم ، به هر قیمتی جا می زنم ! و با افتخار این را جار می زنم !!

وقتی با دیدن ِ یک "رُخ" ، "خـَـر" می شوم ! چرا از ابتدا نباشم ؟!!

بعضی از سوختن ، "سرد" می شوند !

و بعضی با سوختن ، "درس" می شوند !

هر دو می سوزند و بعد سرد می شوند ، امّآ بدابه حال ِ آن کس که حتّی "درس" می گیرد ! خود ِ "درس" که از سوختن و "سرد" شدن ، به خودی  ِ خود ، بد حال است !

در چنین جایی من سرد ِ "سرد" ، می مانم ! و اگر به اجبار ، از سوختن بعضی درسی بگیرم ! شاید ... اگر بعضی اجازه دادند ؛ بُغضم شکست و به حال ِ بعضی ، بـِگـِـریَم ...

خلاصه این که : جا در جا ... ... جا زدن ... جابه جایی ... در جا زدن ...

پی نوشت :

کاش می فهمید ... کاش می فهمیدند ... کاش می فهمیدیم ... کاش می فهمیدی ... ماه را اِنــکــار کردی ... آتش را حـِـصار کردی ... کور را بسیار کردی ... ستاره را انبار کردی ... دور را دیوار کردی ... شور را بیمار کردی ... نور ... نور را چه می کنی ؟! ...

 

توالت عمومی ...

 

با دســتــپــاچـــگــی پرسید : به روح اعتقاد داری ؟

به آرامی گفتم : تو هم توجّهی نکن ! اصلا مـهـم نیست ! کار ِت رو بکـن و برو ... فقط سریع تر ! ... خلق ِ خدا منتظرن !

پی نوشت :

انگار ... گاهی چاره ای نیست ... 

 

عـُـرف ِ عـاشـقانـه ! ... خود خواهی یا خدا خواهی ... !! ؟؟ عاشقانه یا عارفانه ؟!!!

 

بر خلاف ِ همه که می گویند : حتّی اگر هزاران فرسنگ فاصله میانمان باشد باز هم کنار ِ همیم ...

من می گویم : هر کجا که باشی ... باز هم ... از من خیلی دوری !!!

برای ِ با تو بودن ... هر فاصله ای ... حتّی ... هــــــیــــــچ هم زیاد است ...

گـــاهـــی ... با آگاهی ... بی آگاهی ... گاهی ...

پی نوشت :

گاهی ...

بسیار چه کم است ... پـــــیــــــدا چه گــُم است ...

گاهی ...

انـدک چه بســـیـــار است ... گــُـــم چه پــیــداست ...

من با تو ام ! تو با خودت !!

من به تو می گویم ... تو با خودت ...

مـَــنـِــشــیــن !

هر طرف که بروی ... حتی اگر بی طرف هم باشی ... باز هم یک طرف رفته ای ...