وقتی که " با " ، " بی " می شود و یک " ن " اضافه می شود ...
((دوست دارم " با " تو باشم !))
... می شود ...
((دوست "نَ"دارم " بی " تو ، باشم !))
خلاصه این که ...
عشق را باید با " بی " بشناسی " نه " با ، " با " !!
و نتیجه این که ...
دیگر نیستی !!!
"معمولا وقتی محصولی در کشوری اختراع می شود ! مردمان ِ آن کشور زودتر از مردمان ِ سایر کشور ها نسبت به آن محصول بی تفاوت می شوند !"
و من تازه فهمیدم که بعضی مردم چرا محصولاتی چون منشور ِ حقوق ِ بشر را در بعضی کشور ها آفتابه هم حسابش نمی کنند !!
پاورقی :
منشور=شورنده ی من !
از تو شاکیَم و به خود مشکوک !!!
و هر دو ، تنها به این خاطر که نیستی ... ... ... !
درسته که با " حلوا ، حلوا " کردن ، دهان شیرین نمی شود ...
ولی انگار با " زهر ِ مار ، زهر ِ مار " کردن ؛ گوش تلخ می شود !!
...
گوشمان از زهر ِ مار و کثافت پُر است !
باز صد رحمت به " حلوا ، حلوا " کردن !
اگر " حلوا ، حلوا " نمی کنی لا اقل " شِکــَّــر پراکنی " نکن !
تو که رفتی ، تو خودم رها شدم
بی ثمر بودم و بی بها شدم
تو که رفتی ، تو دلم خاک شدم
عاشق شکفتن از خاک شدم
تو که رفتی تو تباهی ِ خودم بود شدم
گُر گرفتم تو سیاهی ِ شبم دود شدم
تو که رفتی تو سُکون ، باد شدم
تو شب و سکوت ، فریاد شدم
تو که رفتی نه تو بودی و نه من !
نه به سر تنی و نه سری به تن !
تو که رفتی نه هوا ، نه نفسی
نه مرا شوق قفس ، نه به رهایی هوسی
تو که رفتی دل ِ من به گِل نشست
تو که رفتی ... ! یادِت ، هنوز هست ...
پی نوشت :
تقدیر بی تقصیر است !
خوب که فکر می کنم ...
می بینم تو اگر جای ِ من بودی نرفته بودی ...
...
و من اگر جای ِ تو بودم ... ... ... می رفتم ...