فردا ... دیروز ... امروز

 

کجاست راهِ رهایی؟ ... کو مقصدِ نهایی؟

قصه ی ما از آغاز ... حسرتِ بال و پرواز

کو داستانِ پایان؟ ... فردایِ نا نمایان

تمامِ ترس ِ آدم ... چه نیست هــــا ! به یادم

من از کجا ؟ چه شُد من ؟ ... شروع ِ کوهِ خِرمَن

شُعله ی من کجا بود؟ ... سوختنم که را سود؟

که گرم ِ شُعله ام شُد؟ ... خودم که شعله ور شُد

شِکسته ها چه گویم؟ ... گذشته ها چه پویم؟

قصه ی روز ِ امروز ... حسرت ِ مرگ ِ دیروز

غُصّه ی مرگ ِ فردا ... امروز کو ؟ که فردا...!

خسته شدم ز ِ دُنیا ... امروز ِ رو به فردا

زبودنم که شُد گُل ؟ ... گُذشته شُد تحمُّل

امید ، به بالِ فردا ... معاد ِ روز ِ مبادا

زندگی ، رو به مُردن ... بازی ِ مَرگو بُردن

کُجاست عشق و علاقه؟ ... مُژده رسان ، کلاغه

کو رنگی جُز سیاهی ؟ ... کوبودن ؛ جُز تباهی ؟

گذشته ها گذشته ... قصّه ی سرنوشته

فردا رسید یا نرسید ... امروز که دیروز ، سر رسید!

 

پی نوشت :

بدون شرح !

 

بنده ی راستین ِ خدا ... از نوع ِ امروزی ... البته با کمی خوشبینی !!!

 

دیگر ... آنقدر خود  را می خواهیم ، که نه خدا را می خواهیم ، نه خرما را !!

 

خودمان را امرِ به معروف ، یا بهتر است بگویم معروف می کنیم ؛ و دیگران را نهی از منکر ، یا شاید منکر !!!

...

گوشمان به این حرفها بدهکار که چه عرض کنم ... طلبکار است !!!!

...

می خـــــــواهــــــیم به خـــُــــــــدا پناه ببریم ولی انـــگار بیش از همه ، از خودش می ترسیم !...!...!...!!!!!

...

دیگر افسوس هم نمی شود خورد ...

برای ِ چنین قومی ، افسوس هم حرام است !

ولی غم ... انگار حلال است ... ؟!!؟

 

مناجات نامه ی رایانه ای - یارانه ای !!

 

خدایا ...

وقتی می بینم با این همه عظمتت ! هنوز هم نمی بینمت ...

احساس می کنم انگار اصلا دوستت ندارم ... آن طور که باید ! ... ...

با ظرفی به این کوچکی چگونه می توان دریا را خلاصه کرد ؟!

ظرف محدود و مظروف ، بود و نبود !!؟!!

انگار ظرفم جُز بهانه ای برای ِ رفع ِ عطشم نیست !

خودت را شُکر که تشنه ام !

وگرنه اگر تشنه نباشم ، مرا با دریا چه کار است ؟؟!! ...

خداوندا ...

همه ی بندگان به یــــــــاری ات نیازمندند ...

تو را به عظمت و مهربانی و عدالتت قسم ! به بهانه ی عـــدالـــت ! یــــــاری ات را از هیچ بنده ای مگیر !

الهی ...

یــــــاری ات را از ما دریغ مدار ... که با هر نابودی و هر نبودی می توان بود و ماند ... امّا بی یـــــــاری ات ، کسی را یارای ِ بودن نیست ... !!!