امروز رفتم "بانکِ مُسَکِّن" فکر کردم شاید بشه از آرامشش وامی

 بگیرم ! بَهرَش اونقدر زیاد بود که هر چی حساب کردم ، دیدم نمی

تونم از پَسِ طوفانِ بعدِش بر بیام !

به ساعتِ عقربه ایِ رویِ دیوار خیره شُدم ...

۱۲:۰۰ ... گُذشت ... ۱:۰۶ ... ۲:۱۱ ... ۳:۱۶ ... ۴:۲۱ ... ۵:۲۷ ... ۶:۳۳ ... ۷:۳۹ ... ۸:۴۴ ... ۹:۴۹ ... ۱۰:۵۵ بازهم ... ۱۲:۰۰!

پس یازده چی شُد ؟!


انگار کنارِ هم بودنِ دو یک (۱) در ساعتِ یازده (۱۱) دو عقربه را

 درآن ساعت از هم دور نگه می دارد !!!! (با هم بودنِ عقربه ها هم باعثِ دوری می شود ؟! دوریِ چه از چه ؟! همیشه با هم بودن ها  با دوری همراه است ؟!) 

حتی دو عقربه ی ساعت هم باید یک ساعت انتظار بکشند تا دقیقه

ای کوتاه کنار هم آرام بگیرند ! 

چقدر آدم ها برایِ رسیدن به آرامش عجولند و برایِ با آرامش

 بودن ، صبور !