زنگ ِ آخر
تقدیم به همه ی معلّم های ِ انشا و ادبیات و زبان فارسی ...
پس از زنگ ِ تفریح ...
زنگ ِ انشا بود ... زنگ ِ درد ِ دل ... و نه مثل ِ زنگ ِ ریاضی و علوم ، زنگ ِ دل درد ؛ که بچه ها دست به شکم از کلاس فرار کنند !
همه این درس را دوست داشتند ... به جز شاگرد اوّل ِ کلاس که همیشه سر ِ زنگ ِ انشا ، مشغول ِ مطالعه ی ریاضی بود ...
...
معلّم موضوع ِ جدیدی در ذهن نداشت ... مدّتی مکث کرد و با لبخند ِ همیشگی ، موضوع ِ انشا را گفت : علم بهتر است یا ثروت ؟!
یکی زیر ِ لب گفت : اَه ... باز ، همون موضوع ِ تکراری و قدیمی ...
معلّم با لبخند گفت : نه ! دوست دارم این بار به این موضوع ِ قدیمی ، طور ِ دیگری نگاه کنید و حرف ِ دلتان را بگویید ...
... مدّتی گذشت و بچّه ها شروع به نوشتن کردند ...
...
... زمان ِ خواندن فرا رسید ...
اوّلی : البته عِلم بهتر است ... چون ما برای ِ جامعه مفید خواهیم بود و ... ...
معلّم : آفرین ... ۲۰ !
دوّمی : ثروت خیلی بهتر است ... چون ما برای ِ خودمان خیلی مفید خواهیم بود و تازه می شود با ثروت ، علم هم خرید ، و تازه گور ِ پدر ِ جامعه و ... ...
معلّم : ای تنبل ... ۱۰ !
سوّمی : علم و ثروت هر دو خوبند ... امّا عشق ، چیز ِ دیگریست ... با عشق ، همه چیز زیباست و اصلا زندگی با عشق معنا می پذیرد و به همه چیز تعادل می دهد و ... ...
معلّم : انگار موضوع را درست متوجّه نشدی ... تازه ... با این سن و سال ، تور و چه به عشق ؟! ... فعلا نمرتو نمی ذارم تا ببینم هفته ی دیگه چی کار می کنی ...
چهارمی : نه علم خوب است و نه ثروت ! ... فقط و فقط قدرت !! با قدرت به همه چیز می رسی ... حتّی وقتی حرفی برای ِ گفتن نداری هم می توانی حرف بزنی ... همه به تو محتاجند ... همه از تو می ترسند ... خواستی ۲۰ می دهی ... خواستی ۱۰ می دهی ... اصلا اگر خواستی نمره نمی دهی ... خواستی می بخشی یا خواستی تنبیه می کنی ... خلاصه هر کار که د ِل ِ تنگت بخواهد می توانی بکنی و حتّی می توانی ...
(هنوز انشا را تا ته نخوانده بود که ... )
معلّم : پسره ی پُر روی ِ بی ادب ! ... برو گُم شو بیرون ، کُرّه خر ِ پدر سوخته ! ... گُم شو ! نفهم ...
مدّتی گذشت :
معلّم : وایسا ببینم توله سگ ... !
...
نفر ِ پنجم که در انشایش اَدَب را بر علم و ثروت برتری داده بود ، گفت : آقا ببخشید ... ما انشا ننوشتیم !
معلّم : صِفر ... بشین !
...